Beheerder Ben Rottier ziet een schoon strand als veel meer dan werk
Strandbeheerders vormen een essentiële schakel in het schoonhouden van de stranden en de kwaliteit van de kust. We kunnen allemaal genieten van schone stranden dankzij hun inspanningen en expertise. Maar wat komt er eigenlijk allemaal bij kijken? We vroegen het Ben Rottier die veel ervaring heeft op de Zeeuwse stranden die consequent bij de schoonsten van Nederland horen. “Dit is onze roeping”
Een schoon strand vraagt om samenspel tussen bezoekers, scheepvaart, gemeenten en
ondernemers. Uiteindelijk houden de beheerders de kust dagelijks aan kant, in opdracht van
de kustgemeenten. Ben Rottier doet dat op Schouwen-Duiveland sinds 2019. Sinds 1 juli
2026 beheert hij ook 3,5 kilometer strand op Noord-Beveland. “In totaal heb ik nu 24,5
kilometer strand onder mijn hoede. Dat is een flink stuk, maar omdat we het strak hebben
geregeld, is het voor ons prima te doen. Op Noord-Beveland beginnen we halverwege het
seizoen. Deze eerste maanden gebruiken we ook om te zien wat slimmer en goedkoper kan.
Volgend jaar weten we wat we daar kunnen aanpassen.”
Roeping
Strandbeheer houdt zich niet aan vaste tijden of strakke regels. Daarom heb je medewerkers nodig die het niet alleen als werk zien, maar als een roeping. “Mijn medewerkers komen allemaal zelf van de eilanden. Ze zien het als hun plek, hun thuis. Dat maakt ze heel gemotiveerd om er alles voor te doen om het mooi en schoon te houden. Dat moet ook wel, want ons werk houdt zich niet aan kantoortijden. We beginnen heel vroeg, voordat de eerste bezoekers komen, en gaan weer het strand op nadat iedereen weg is. En als er op onze vrije dag een spoedmelding komt, stappen we meteen in de auto om het op te lossen. Dat moet wel in je zitten.” Iedereen ziet daarnaast het belang van schone stranden. “Het toerisme is hier een belangrijke economische factor”, vertelt Ben. “We weten allemaal dat de komst van bezoekers niet vanzelfsprekend is. Dat moeten we ieder seizoen opnieuw verdienen. Het is ontzettend belangrijk werk voor de hele gemeenschap.” Die mentaliteit werpt volgens Ben veel vruchten af. “We merken dat bezoekers schone stranden daardoor ook steeds belangrijker vinden. We zijn heel fanatiek met het vullen van de tasjespalen waar toeristen hun afval in kunnen opruimen en ze maken daar steeds meer gebruik van. Campagnes van KIMO en de gemeente
Investeren in kwaliteit
Schoonhouden vraagt ook om slimmer werken. Ervaring komt met de jaren en Ben gebruikt die kennis om gericht te investeren in oplossingen. “We hadden op Schouwen-Duiveland vierhonderd afvalbakken staan met vuilniszakken erin. Het was een enorme opgave en logistiek uitdagend om die dagelijks te vervangen. Op de drukste punten puilden ze regelmatig uit. Daarnaast vraagt het fysiek ontzettend veel van mijn jongens om door het zand te sjouwen met volle afvalzakken. Een aantal jaar geleden zijn we daarom overgestapt op vijfenzestig ondergrondse containers met een capaciteit van drieduizend liter per stuk. Dat geeft veel meer capaciteit, maar natuurlijk ook veel minder inzamelingspunten. Het was dus spannend hoe dat zou uitpakken, zeker omdat ik flink heb moeten investeren.” Gelukkig werkt het systeem perfect. “We hebben de oude afvalbakken nog een paar jaar op voorraad gehad voor als het niet goed zou gaan. Inmiddels zijn die allemaal naar het oud ijzer. Het voordeel is dat de vuilnisbakken nooit meer uitpuilen en de meeuwen niet met het afval aan de haal gaan. Voor mijn jongens betekent het dat ze niet meer met vier man en twee trekkers iedere dag hun ronde hoeven te maken: één persoon op één trekker kan al het werk doen. Dat scheelt natuurlijk in de kosten. Doordat de gemeente een samenwerking op de lange termijn met ons heeft, durf ik te investeren. Na verloop van tijd verdien ik dat terug door de lagere personeels- en materiaalkosten.”
De kracht van korte lijnen
Ben is blij met zijn contacten bij de gemeente én met de ondernemers op zijn stranden. “Korte lijnen werken het beste aan de kust. De gemeente maakt duidelijke afspraken met me over de kwaliteitseisen waaraan ik moet voldoen, maar helpt ook om die kwaliteit te halen. Een melding over vervuiling bij de gemeente komt direct bij mij terecht, zodat ik meteen actie kan ondernemen.” Ook de samenwerking met de paviljoenhouders op het strand is onmisbaar. “Zij zorgen al goed voor hun stuk strand en bellen me direct als er iets mis is dat ze niet zelf kunnen oplossen, zoals olie die aanspoelt of iets dergelijks. Die goede verstandhouding helpt ons allemaal.” Op Noord-Beveland draait de aanpak al helemaal om samenwerking. “De paviljoenhouder op dat stuk strand kreeg altijd de opdracht van de gemeente om zijn strand schoon te houden. Dat deed hij trouw. Nu zijn wij erbij gekomen, omdat de gemeente ook graag wil dat de duinen, opgangen en parkeerplaatsen worden bijgehouden. Daarvoor heeft hij niet de capaciteit. Dan vind ik het belangrijk om hem niet te passeren. Daarom hebben wij de volledige klus van de gemeente aangenomen en besteden we het werk dat hij altijd al verzorgde aan hem uit. Zo blijven we allemaal gemotiveerd en doen we het samen.”
De laatste horde
Ben heeft het in Zeeland goed voor elkaar als het gaat om zwerfvuil, gemotiveerde medewerkers, de driehoek tussen beheer, beleid en ondernemerschap én de nieuwe containers. Het belangrijkste punt waar hij nu tegenaan loopt, zijn peuken op het strand. “Dat blijft lastig. We hebben ook een jongerencamping bij onze stranden. Als je daar in de zomer om vier uur ’s ochtends komt opruimen, zitten er vaak nog jongeren. Dan vinden we chipszakken, bierflesjes en blikjes en lijkt het soms wel een festivalterrein. Die grote items
pikken we wel op. Peuken die in het zand terechtkomen zijn veel lastiger. Natuurlijk zijn het niet alleen jongeren. Dit probleem kunnen alleen de leveranciers oplossen: zij moeten zorgen voor sigaretten zonder filter of met filters die afbreekbaar zijn en niet vervuilen.” De rookvrije stranden die hij beheert leveren wel winst op, maar lossen niet alles op. “Het aantal rokers neemt natuurlijk niet af. Alleen trekken die stranden mensen aan met een bewuste levensstijl, die ook zelf hun afval graag opruimen. Het betekent dus vooral dat het probleem verschuift en een beetje erger wordt op plekken waar wél wordt gerookt. De echte oplossing moet komen van regelgeving voor de fabrikanten.”
Met de voeten in het zand
Ben ziet met lede ogen aan dat de strandmetingen dit jaar waarschijnlijk uitblijven. “Voor iedereen die dagelijks met de voeten in het zand staat, is dat een heel belangrijk ijkpunt. Een onafhankelijke partij die goed meet en ons vertelt wat goed gaat en wat beter kan, is eigenlijk onmisbaar. Niet voor niets kreeg ik altijd telefoontjes rond de verkiezingen voor het schoonste strand: of we wel bij de schoonste categorie hoorden en hoe we het deden ten opzichte van andere plekken in Nederland. De metingen en verkiezingen leven ontzettend langs de kust. Ze tellen zelfs mee in de beoordeling van gemeenten door de beheerders. Ik hoop dat Rijkswaterstaat dat weer kan oppakken.”
