Honden, peuken, paviljoens en parkeerproblemen: de nieuwe Strandnota regelt het allemaal na drie jaar intensief overleg.
Door Ed Bausch
Bijna twee uur sprak onlangs de raadscommissie over het strand. Niet zo gek als je bedenkt dat de gehele westkant van de gemeente bestaat uit zandkorrels. En ‘Every grain of sand’(dank aan Bob D.) is van iedereen, voor iedereen. En dan ook nog van dieren, op het droge en te water. En we leven met z’n allen van dat strand, in onze gemeente. Strandleven is hot geworden. Dus er vindt van alles plaats, de auto’s moeten een plekje kunnen krijgen en de fietsen ook. En heel veel gelegenheden voor eten en drinken. Er moet van alles worden gereguleerd, om niet al op een niet-zomerse dag verhitte koppen tegenover elkaar te zien. Het lukte Marco Wiesehahn-Vrijman om in de iets meer dan drie jaar van zijn wethouderschap de hele gemeenschap van bij het strand betrokken personen, bedrijven en instanties achter het ‘Omgevingsprogramma Strand ‘ te krijgen. Toch weer een mooi voorbeeld van hoe onder dit College de participatie vaak effectief was: zo vroeg mogelijk in het proces je ronde doen en dan steeds terugkoppelen.
Belangen
Het is best bijzonder. Want de belangen kunnen op en rond het strand erg uiteenlopen. “Maar het mooie is”, zei de wethouder, “Dat uiteindelijk iedereen beseft dat we het hier over natuur hebben, kwetsbare natuur. Dus dat we dat als uitgangspunt moeten nemen.” Zo zijn Italiaanse toestanden, met een zee aan strandbedjes tot aan de vloedlijn, hier niet de bedoeling. Sinds corona hebben we zandterrassen, stoeltjes en tafeltjes in rul zand. Dat is zo gebleven, alleen is wel de grens getrokken: Er moet tenminste tien meter strand overblijven voor de rampenbestrijding.
Twee extra boa’s
En er worden twee extra boa’s aangetrokken om alles op en rond de stranden in de gemeente te gaan controleren. “Die hebben nu ook echt een document, waar ze mee aan de slag kunnen. Maar natuurlijk heb je ook altijd maatwerk.” Discussie was er over honden en paarden, over peuken en over het vergroten van paviljoens ten gunste van duurzaamheid. En over al dan niet een wijntje na het sporten bij Djus, de jongens uit Schoorl, in hun sportpaviljoen bij de Lagune van Camperduin.
Peuken en honden
In Frankrijk is roken op de stranden verboden. Dat ligt hier niet zo makkelijk. Zo’n verbod zou dan in de Algemene Plaatselijke Verordening, de APV, moeten komen. Dat is een lange weg. “Peuken doen er duizend jaar over om opgelost te zijn, met de nodige schade aan het milieu”, zo klonk het in de commissie, naast opmerkingen over ongewenst meeroken op het strand. Oké, de wethouder wil het wel gewoon proberen met ontmoedigingsborden en dan kijken of daar bezwaar tegen komt. Honden mogen los op het strand, zowel op natuurstrand als recreatiestrand, maar niet tijdens de topzomerweken. Dus dat is een verruiming.
Warmtepomp en wijn
Het vergroten van paviljoens kan alleen als het om verduurzaming gaat: dikkere wanden of ruimte voor de warmtepomp en dergelijke. Niet om meer horecaplaatsen te scheppen, want die brengen ook extra parkeerlast met zich mee. De kiosken op de boulevards krijgen wel iets meer ruimte. Of in het sportpaviljoen bij de Lagune van Camperduin ook een wijntje kan worden gedronken, vooral bij de bedrijven die buiten de zomerperiode komen: dat lag bij de wethouder nog niet zo eenvoudig. “We hebben lopende afspraken met alle ondernemers daar.” De commissieleden bleven aandringen, ook uit belang en als waardering voor het prachtige werk van Djus, om kinderen prachtige sportweken te bezorgen. Dus ook hier een heel voorzichtige toezegging om een rondje te gaan maken.
5 maart zal de gemeenteraad zoals het nu staat vrij eenvoudig een klap geven op wat in de volksmond de nieuwe Strandnota wordt genoemd. Misschien een mooi compliment, geleend van Bob Dylan, voor de wethouder en zijn medewerkers: ‘In the fury of the moment I can see the masters hand, in every leaf that trembles, in every grain of sand’.
Bron: rodi.nl / foto door: Fred Bervoets/ archief RM
